Stottertherapie

stotterther kindIn de cliëntenversie van de Richtlijn Stotteren kun je de huidige stand van zaken over stotteren en stottertherapie vinden. De Richtlijn is gebaseerd op wetenschappelijk bewijs voor zover dat inmiddels te krijgen is. Nader onderzoek naar stotteren en stottertherapie blijft nodig en vindt ook plaats. Deze Richtlijn geeft algemene informatie over stotteren, waar een goede behandeling aan moet voldoen, hoe nazorg eruit ziet en wanneer het (vooral met kleine kinderen) slim is om naar een stottertherapeut te gaan. Het blijft raadzaam bij beslissingen ‘wel of geen therapie’ een logopedist / logopedist stottertherapeut te raadplegen. Neem gerust contact op.

Stottertherapie bij kinderen
Therapie bij kinderen vindt over het algemeen plaats tijdens sessies van 25 minuten tot een half uur. In het geval van stotteren kan therapie 50 minuten tot maximaal een uur duren. Wanneer het enigszins mogelijk is worden, in het geval dat het kinderen betreft, de ouders bij deze activiteiten betrokken en krijgen zij suggesties mee om thuis op een plezierige manier het geleerde uit de therapie aandacht te geven. Per kind wordt gezocht naar de meest optimale therapie.

Bij jonge stotterende kinderen wordt veelal gewerkt naar de ideeën die beschreven staan in het zgn verwachtingen en mogelijheden model. Wat zijn de capaciteiten van het kind en wat wordt er – op bepaalde leeftijden- gevraagd van het kind. Wanneer er een balans is tussen deze twee zal stotteren minder makkelijk worden uitgelokt en krijgt de ontwikkeling van vloeiend(er) spreken meer kans. In deze therapie houden we rekening met de gehele ontwikkeling van het kind, dwz de motorische-, de spraak- en taal-, de sociaal-emotionele- en cognitieve (denk-) ontwikkeling worden mee ‘gewogen’ in deze benadering. Stottertherapie bij (jonge) kinderen richt zich op het hele kind. Mocht de therapeut het raadzaam vinden het kind breder te laten onderzoeken dan zal in overleg met de ouders gezocht worden naar een doorverwijzing of naar een combinatie van onze therapie met andere hulpverleners.

st ther volwBij oudere stotterende kinderen, jongeren en volwassenen wordt een therapie opgesteld mbv het Erasmus 4-componentenmodel. Het stotterende spreken zelf, maar ook de manier waarop men denkt over zichzelf en het stotteren, de ideeën, de houding die men hierbij heeft, de emotionele beleving en de sociale beleving worden in de behandeling opgenomen. Gezien de problematiek die zich verder ontwikkeld heeft (stotteren bij oudere kinderen, jongeren en volwassene) moet een therapie hier immers wel op aanlsuiten.

Stottertherapie bij jongeren en volwassenen
Therapie bij volwassenen kan individueel of in groepsverband gegeven worden. Bij de aanpak van stotteren wordt veel gewerkt naar het Erasmus 4-componentenmodel Stournaras, een werkmodel waarbij naast de verbaalmotorische component (het stotterend spreken zelf) ook de coginitieve- (de gedachten, de ideeën), de emotionele- (de gevoelens) en de sociale component (de wederkerige invloed van stotteren en luisteren/omgeving) aandacht krijgt.

 

Een strikte werkwijze is er niet, de inhoud van de therapie wordt aangepast aan de individuele problematiek, de individuele wensen en mogelijkheden. Tijdens de therapie is de werkwijze van de therapeut eclectisch: er wordt het goede en wenselijke gekozen uit de vele mogelijkheden. Zowel tijdens de individuele als tijdens de groepstherapie is begeleiding van partners of andere belangrijke personen uit de omgeving van de cliënt mogelijk.

Wanneer er sprake is van andere communicatieproblemen dan stotteren is de therapie over het algemeen geregeld in halfuur sessies, een combinatie met andere therapieën behoort wel tot de mogelijkheden.

componentenmodel